برای CELTA معمولاً توانی نزدیک به C1 بالا یا بالاتر می‌خواهند. پذیرش نهایی با خود مرکز است و مدرک زبان همیشه الزامی نیست. کنار این توان، آگاهی زبانی برای تدریس هم لازم است: شکل، معنا، تلفظ و مثالی که در کلاس به کار بیاید. Hobbs (2013) هشدار می‌دهد اگر زبان دوره از توان کارآموز بالاتر باشد، گواهی فشرده بیشتر صرفِ سر کردن با زبان می‌شود تا یادگیریِ تدریس. پیش از ثبت‌نام هر دو را بسنجید: آیا انگلیسی‌تان برای گذراندن دوره کافی است، و آیا می‌توانید یک نکته را برای زبان‌آموز توضیح دهید.
Scrivener (2005) سه نقش کلی معلم را نام می‌برد: توضیح‌دهنده (explainer)، درگیرکننده (involver) و توانمندساز (enabler). این‌ها معیار وارسی‌اند، نه برچسب مادام‌العمر. حرکت عملی برای TTC: بعد از یک بخش درس، نقش غالب را نام ببرید و فقط یک دقیقه را طوری بازطراحی کنید که استفادهٔ زبان‌آموز از زبان بیشتر شود، بدون حذف شفافیت لازم.
Scrivener (2005) با سؤالی صریح شروع می‌کند — معلم اصلاً برای چیست؟ — و به فرمولی ساده می‌رسد: تدریس مساوی یادگیری نیست. تصویر معلمِ سرگرم‌کننده یا انتقال‌دهندهٔ سنتی می‌تواند پنهان کند که زبان‌آموز در عمل از زبان استفاده نکرده است؛ کار حرفه‌ای، فراهم کردن شرایط درگیر شدن و تمرین است. یک وارسی سی‌ثانیه‌ای بعد از هر جلسه کافی است: زبان‌آموزان چند دقیقه واقعاً از زبان استفاده کردند، نه اینکه فقط گوش بدهند؟
TTC محلی، TKT کمبریج و CELTA سه کاربرد متفاوت دارند: TTC دورهٔ تربیت مدرس، TKT آزمون دانش حرفه‌ای و CELTA دوره‌ای مهارت‌محور با Teaching Practice ارزیابی‌شده است. صرفِ داشتن گواهی، آمادگی بلندمدت را تضمین نمی‌کند (Hobbs, 2013) و reflection ممکن است سطحی بماند، مگر آنکه بر تغییر یادگیری زبان‌آموزان تمرکز کند (Mackenzie, 2019). پیش از ثبت‌نام، سرفصل، ساعات مشاهده و تدریس، اعتبار گواهی، سطح زبان و برنامهٔ پس از دوره را بررسی کنید.
